Jednym z najczęściej powtarzających się i chyba jednym z ważniejszych symboli jest mandala.

Słowo „mandala” pochodzi z sanskrytu i oznacza po prostu „koło”. W praktyce religijnej i psychologii określa się nim obrazy na planie okręgu, które mogą być namalowane, narysowane, wyrzeźbione lub tańczone.

Tego rodzaju struktury można znaleźć na przykład w buddyźmie tybetańskim, a okrągłe wzory w figurach tanecznych występują w klasztorach Derwiszy. Mandalą może być każdy okrągły rysunek. Jego barwy i symbole odzwierciedlają psychiczny stan autora.

Tworzenie mandali, któremu towarzyszy wyciszenie, jest rodzajem medytacji, wyprawą w głąb własnej psychiki.
Mandala jest obecna w sztuce i architekturze od pradziejów. Występowała we wszystkich częściach świata i we wszystkich znanych nam kulturach.

Ludzie narodzili się na kolistej planecie, która porusza się wokół Słońca po kolistej orbicie. Podświadome doświadczenie tego ruchu zdaje się być zakodowane w naszym ciele.

Kolisty jest horyzont, Słońce, Księżyc, gwiazdy. Najwcześniejsze praktyki rytualne koncentrowały się wokół Słońca i Księżyca o czym świadczą mandale wyryte w kamieniu w różnych częściach świata.

tekst: Małgosia Kłaniecka