Psychoterapia Tańcem i Ruchem

- Choreoterapia

Psychoterapia tańcem i ruchem jest techniką należącą do szerokiego nurtu arteterapii (terapii poprzez sztukę). Jest metodą psychoterapeutyczną, która wykorzystuje taniec i ruch jako proces integracji osoby w sferze: emocjonalnej, poznawczej, fizycznej i społecznej.

Bazuje ona na założeniu, że ruch osoby odzwierciedla indywidualny sposób myślenia i przeżywania emocji. Zdrowie człowieka – odzwierciedla się w integracji psychiki i ciała, a zaburzenie – w rozdzieleniu tej integracji i somatyzacji problemów psychicznych. Podstawowe założenie psychoterapii, którym jest integracja jednostki, znajduje wyraz w: zmianach wewnątrzpsychicznych, rozwiązaniu konfliktów, realizacji potencjałów jednostki, zdolności zaspokajania potrzeb, nawiązywaniu znaczących społecznych związków oraz uwolnieniu zdolności do żywotności i odprężania się.

Terapia tańcem obejmuje wzory napinania i odprężania mięśni, wzory strukturalne ciała i jego gesty, jakość ruchu, wzorce ruchowe uwarunkowane rozwojowo, rytmikę i dynamikę ciała, improwizację tematyczną oraz nieświadomy ruch symboliczny ciała.

Terapia tańcem nie opiera się na nauce zasad technicznych, kroków czy kombinacji. Bazuje głównie na tancu naturalnym, dzięki któremu można odnaleźć własny rytm i uwolnić się od codziennych napięć. Terapia tańcem wywodzi się z tańca współczesnego, nawiązuje także do starych tańców szamańskich i plemiennych, do czasów kiedy taniec był ważną częścią życia społecznego każdego człowieka, naturalnym sposobem wyrażania emocji.

Techniki, które znalazły zastosowanie w pracy choreoterapeutów nawiązują do improwizacji tanecznej, pracy z ciałem, treningu odczuwania i relaksacji. W zajęciach mogą brać udział osoby w każdym wieku i o różnym poziomie sprawności. Wykorzystanie tańca i ruchu jako metody pomagania sobie i innym ludziom jest nie tylko atrakcyjne ale i skuteczne. Terapia tańcem łączy ze sobą prace i zabawę tworząc w ten sposób unikalny instrument jednoczenia ciała, umysłu i duszy w celu poprawy jakości życia.

Z PSYCHOTERAPII TAŃCEM NAJPEŁNIEJ SKORZYSTAJĄ OSOBY, KTÓRE:

• zwykle unikają wyrażania uczuć albo wyrażają swe emocje używając nieadekwatnych słów

doświadczają uczuć czy przeżycia w sposób tak przytłaczający, że wyrażanie ich słowami staje się niemożliwe;

• problemy swe odzwierciedlają w sylwetce ciała, w trudnościach w poruszaniu się;

• doświadczają stałych napięcia czy zablokowania pewnych części ciała – co może występować zarówno w nadpobudliwości psychoruchowej jak i zaburzeniach lękowych i depresyjnych;

•  mają kłopoty związane z zaburzonym obrazem własnego ciała charakterystycznym w zaburzeniach odżywiania;

• doświadczają niemożności bliskości, kontaktów fizycznych czy zaufania – objawy obecne w zaburzeniach osobowości, u Dorosłych Dzieci Alkoholików;

• doświadczają trudności emocjonalnych, wewnętrznych konfliktów czy dużego stresu chcą poprawić osobiste umiejętności w porozumiewaniu się, odkrywaniu swego wnętrza lub samozrozumienia.

Współczesna terapia tańcem narodziła się z połączenia idei i praktyk tańca współczesnego i różnych kierunków psychologii humanistycznej i psychoterapii, szczególnie tych zorientowanych na rózwój świadomości ciała i wyrażanie emocji.

Podstawowe założenia terapii tańcem to wzajemne powiązanie ciała i umysłu. Poprzez ruch ciała możemy uwalniać zgromadzone w nim napięcia i poprzez to uwalniać stłumione emocje. Możemy wyrażać emocje doświadczając dzieki temu większej samoświadomości i somokontroli.

Możliwość sprawnego korzystania z własnego ciała zwiększa poczucie własnej wartości i zaradności.

Poprzez terapie tańcem i ruchem można nawiązać kontakt z samym sobą i nauczyć się być bardziej świadomym siebie.

Wszelkie zahamowania rozwojowe odzwierciedlaja się we wzorcach ruchu.

Poprzez odpowiednie ćwiczenia można zmienić te złe wzorce ruchowe i wspierać rozwój tych właściwych.

W terapii tańcem nie chodzi więc o piękno ruchu, czy perfekcyjne opanowanie techniki i formy, ale o rozwój zdolności odczuwania i wyrażania siebie oraz możliwość spotkania z drugim człowiekiem i grupą.

Cele Terapii Tańcem :

- wg Judith Bunney, byłej prezes Amerykańskiego Stowarzyszenia Terapii Tańcem

* zwiększenie świadomości siebie i świadomości w relacji z innymi;

* rozwinięcie poczucia zdrowych granic osobowości;

* stworzenie akcept;owalnych sposobów uwalniania fizycznego napięcia, niepokoju, stresu, stłumionych uczuć

* poprawa sprawności i organizacji ruchowej;

* poprawa zdolności i rozpoznawania i bezpiecznego wyrażania uczuć;

* odkrywanie nowych wzorców ruchu, reakcji i mozliwości alternatywnych zachowań;

* poprawa uspołeczniania i interakcji;

* tworzenie spójnej osobowości i integracja psychofizycznej.

tekst: Anna Kuchlewska

Na podstawie materiałow:

Mateusz Wiszniewski – Uzdrawiajacy Taniec

D. Koziełło, Psychoterapia tańcem, Poznań 2002

Instytut DMT – Polski Instytut Psychoterapii Tancem i Ruchem, 2004 Polskie Stowarzyszenie Choreoterapii